De eerste tegenstander weet hij niet meer maar de eerste wedstrijd staat hem nog helder voor de geest. Dat was met F5 of JO8 zoals we nu zeggen, verzamelen bij De Kamp en daarna met auto’s er naartoe. De namen van de leiders noemt hij direct op. In de jaren sindsdien is er meer veranderd dan alleen de teamaanduiding. Nu komt er een einde aan een lange reeks VAKO-jaren en ondanks ook dieptepunten kijkt hij tevreden terug.

Veldspeler, keeper, selectiespeler, trainer, coach, scheidsrechter, in de loop van meer dan tien jaar actief bij VAKO heeft Tijn (21) vele rollen vervuld. Welke daarvan hem het beste past, dat is zonder meer toch die van keeper. Wanneer precies hij zijn eerste wedstrijd keepte weet hij niet meer, maar dat het meteen goed voelde was wel duidelijk. Via F3, E3, E1, D2, D1, C1, B1, A1 werkte hij zich richting de VAKO-selectie. Bitter was het dan ook de teleurstelling toen hij in 2019 tijdens een van zijn eerste wedstrijden in de basis bij VAKO 1, uit tegen Annen zijn kruisband afscheurde. Een traject van operatie en revalidatie volgde, en net toen hij weer helemaal fit was, brak corona uit.

 20201031 trainingjo19 01 1000

Corona, het woord valt vaker en dat niet alleen omdat hij nu net zijn derde jaar geneeskunde in Groningen heeft afgerond en de tijd tot de coschappen beginnen, bijklust als ‘prikker’ bij de GGD. De pandemie heeft ook zijn laatste jaren als trainer van VAKO JO19 gekleurd en niet ten goede. Hoewel het aantal gemiste trainingen meevalt, het totale gebrek aan wedstrijden is hem en de spelers van zijn team zwaar gevallen. ‘Bij ons is er geen mogelijkheid binnen de eigen vereniging om een onderlinge competitie te spelen, dan ben je als kleine vereniging toch echt in het nadeel’ aldus Tijn.

En nu dan afscheid van VAKO. Sinds drie jaar studeert hij in Groningen en sinds twee jaar woont hij er ook. ‘Ik fietste voor elke training en wedstrijd van de stad naar Vries en daarna weer terug. Ik bleef ook wel regelmatig bij mijn ouders slapen als ik een dag later weer iets had met VAKO of als ik moest werken By Fabrizio, het Italiaanse restaurant in Vries.” Maar nu de coschappen voor de deur staan, is die combinatie niet meer mogelijk. “Ik weet sinds een week dat ook het derdejaars onderzoek voldoende is, en daarmee het studiejaar klaar. In het nieuwe studiejaar ga ik coschappen lopen in het UMCG. Je agenda wordt dan ingedeeld en het lukt me dan niet meer zo vaak naar Vries te komen.” Zijn knie is inmiddels voldoende hersteld en hoewel het wielrennen met vrienden en vriendin dat er tijdens corona bij is gekomen goed bevalt, wil hij heel graag nog blijven voetballen en heeft zich daarom in de stad aangemeld.

20210704 JO1901 1000

Toch zal het raar voelen, geen VAKO meer. Er zijn ook teveel mooie herinneringen. “De wedstrijden en trainingen, helemaal stuk gaan op de keepertrainingen van eerst Albert Schut en later Hendrik van Bergen, de prachtige samenwerking met leiders Klaas Gorter, Johnny van der Werf en Mathieu Geerts, de kampioenschappen met jeugdteams, de deelnames aan internationale jeugdtoernooien”. Met de E1 was hij in Hamelen Duitsland bij de Rattenfänger Trophy, nog met Casper Goedkoop als trainer, en met de C1 onder leiding van Jurjen Kaper in het puntje van Denemarken voor de Aalborg Cup. De plannen om met de JO19 een dergelijk evenement mee te maken werden gedwarsboomd, daar is ie weer, door corona.  Na twee keer afgelasten krijgt het nu dan toch geen vervolg. “Heel jammer. Ik denk dat we deze groep een extra blijvende herinnering aan VAKO hadden kunnen meegeven, behalve gewoon dat het fantastisch is zoiets te beleven. Ik heb begrepen dat het inmiddels de bedoeling is dat alle VAKO-jeugdteams eens zoiets doen. Ik kan het warm aanbevelen.”

Inmiddels heeft hij afscheid genomen, eerst van de selectie en afgelopen zondag met voetgolf en een barbecue van de JO19. Nu nog de trainersspullen inleveren bij Jannes en daarna trekt hij de poort bij VAKO in elk geval voorlopig, achter zich dicht. De herinneringen gaan mee, al moeten ze nog wel een plek krijgen. Daarvoor is het vertrek te vers en is het laatste jaar te weinig een echt voetbaljaar geweest. “Maar dat komt goed!”

 Edmond Varwijk