Als je wordt gevraagd om leider te worden van een tweede elftal moet je op je hoede zijn en zeer stressbestendig.Je gaat meestal echt beginnen aan een hopeloze missie. Vrijdagmiddag nog 14 spelers maar dan een telefoontje van de hoofdtrainer. Mijn keeper heeft een blessure en ook Willem kan niet spelen. Dat is schrikken maar gelukkig toch nog 12 man.Geen keeper en bij die 12 ook Hyves die zich nog wel eens wil verslapen. Vertrek 12.30 dat moet dan toch wel lukken. Geen keeper dus Henk Willem mijn linksback moet maar keepen. Toch nog een tiental telefoontjes gepleegd om de selectie te versterken maar geen resultaat. Een onrustige nacht volgt…geen keeper en maar 12 man waarvan zeker twee geen hele wedstrijd kunnen spelen. Bovendien ook een elftal met een drietal spelers die weer de voetbalschoenen hebben aangetrokken na een aantal voetballoze jaren. En dan nog ook moeten spelen tegen de koploper.

Bij het vertrekpunt waar de spelers zich verzamelen zie je bezorgde gezichten. Maar elf man en en nog geen Hyves. Die is niet te wakker te krijgen……Willen we wel vertrekken met maar elf man. Ook verwijtende blikken richting de leider van waarom regel je dit niet beter. Althans zo wordt dat door mij gevoeld.....De daaropvolgende middag werd een absoluut dieptepunt. Ik zal geen details geven maar voor mij was dit wel de reden om te stoppen na 37 jaar leider te zijn geweest van een VAKO team. De week daarna veel gepraat en toch besloten om weer door te gaan.... Door ondersteuning van het tweede werd er na 6 nederlagen met 4 tegen 1 gewonnen van BSVV 4.

Afgelopen zaterdag kon er weer een puntje bijgeschreven worden die eigenlijk wel als een overwinning kan worden gevoeld.Tegen ONR 5 met twee zeer oude lepe spitsen waren we zeker 80% in balbezit. Maar in de omschakeling waren ze levensgevaarlijk.Vlak voor tijd met een stand van 2-3 kreeg ONR legio kansen om de voorsprong te vergroten. Maar keeper Bertel Tuitman wist met het nodige kunst en vliegwerk zijn doel schoon te houden.In de slotminuut trok Arnoud Homan echter alle aandacht naar zich toe. Hij besloot om vanaf zeker 25 meter op doel te schieten, de bal ging heel hoog en leek ver over het doel te gaan.Er waren al een aantal negatieve opmerkingen van medespelers te horen totdat de bal over de grabbelende keeper in het doel belandde.

Vreugde alom bij rood geel en een puntje om te koesteren. Voor de winterstop nog één wedstrijd over 14 dagen uit tegen de Griffioen 4.