VAKO JO9-2 speelde afgelopen zaterdag een uitwedstrijd tegen ACV. We vertrokken vroeg. Bij Assen-Noord voegden wij in op de snelweg, om driekwart benzinetank later, bij de afslag Assen-West de snelweg weer te verlaten.

In de eerste helft wist VAKO genadeloos de enige zwakte van dit ACV team bloot te leggen; Op de goal van de tegenpartij stond, naar ik vermoed, de kleinzoon van Hans Kazan, of diens dubbelganger. Deze jongeman had overduidelijk de cursus: “hypnotiseer de bal en de spelers van de tegenpartij” gevolgd, en deed praktijkervaring op tijdens de eerste helft. De uitkomst hiervan was dat hij er nog niet is. Zijn opa is verder in het hypnotiseren, ondanks het Spaanse Magic City debacle. Waarom hij zijn zakenpartners destijds niet heeft gehypnotiseerd om het faillissement af te wenden, blijft voor mij een raadsel. Het hele zwikje is afgebrand, dus nu maakt het niet meer uit, maar het is toch zonde.

De keeper kreeg de ongehypnotiseerde bal telkens niet langs de ongehypnotiseerde VAKO aanvallers. Hij deed zijn best om het er voor het publiek uit te laten zien alsof zijn acties onderdeel van zijn show waren. Dat was niet zo, en toen VAKO dit in de gaten kreeg, maakten ze er korte metten mee.

VAKO ging rusten met een luxe 1-4 tussenstand. Julia was in de eerste helft enkele keren zeer hard geraakt door de bal. Zo hard dat zij twijfelde of ze in de tweede helft nog inzetbaar was. Nauwelijks bij bewustzijn werd zij in de pauze door de coach echter gesommeerd zich te vermannen. Voorts oreerde de coach dat in 1984 Nigel Mansell van zijn stokje ging, nadat hij bij de Formule 1 race in Dallas zijn LOTUS, die in de laatste ronde wegens een kapotte versnellingsbak was stilgevallen, bij 40 graden Celcius richting en over de finish duwde, omdat hij op een 6e plaats lag, en dat werd toen beloond met 1 WK punt. En dat is de instelling die de coach van het team verwacht.

Milan stond de eerste helft bij VAKO op de goal, en deed dat zeer verdienstelijk. Eigenlijk doe ik iedereen tekort die ik niet noem, of misschien doe ik mensen tekort door ze wel te noemen, maar toch ook nog een eervolle vermelding voor Tygo en Jop. Tot grote tevredenheid van vader Anton, ontpopte Jop zich als doelpuntenmaker. Meerdere toeschouwers heb ik onafhankelijk van elkaar horen zeggen dat Jop aan Bas Dost doet denken, als hij speelt. Bas Dost dan. Job moet je natuurlijk altijd opstellen. Tygo jaagde het Vako spel aan, zoals ik hem al vaker hem zien doen. Soms op het randje, vaak erover, maar nooit bewust. Wout Weghorst. Alleen de tattoo-sleeve ontbreekt nog.

De tweede helft was al 2 minuten aan de gang toen ik mij langs de zijlijn meldde. De stand was inmiddels 3-4! Een andere keeper, die goed kon uittrappen, en een ACV donderspeech; daar had VAKO last van. De coach bracht Julia in en die werd binnen 30 seconden weer vol geraakt. Toen was het klaar. Julia weer naar de kant, en die wilde niet meer. Julia erin, Julia eruit, Julia er weer in en Julia er weer uit, erin, eruit. Wie denkt dan niet aan Dingetje met “Op en neer/sambal bij” uit 1998. (2 dikke loomijs). Ik raad u ernstig aan dit muzikale kleinood weer eens op youtube te bekijken. Kwaliteit verloochent zich niet. Terug naar de wedstrijd.

Inmiddels was het 5-4 voor ACV geworden, en mijn knieën werden slap. Zou het weer misgaan? Met een laatste krachtsinspanning werd het tij gekeerd. De eindstand van 5-6 stond pas in de laatste minuut op het bord. Volgens Voetbal.nl overigens 5-7, maar dat laatste doelpunt wel of niet maakt niet meer uit; We hebben gewonnen!!

Niets smaakt beter dan het zoet der overwinning!!!! VAKO scherp als sambal! Daar kan ons eerste nog van leren. Nog wat highlights die mij zo te binnen schieten: De allereerste goal (en wat voor 1!) van Niek in een competitiewedstrijd, als ik goed het opgelet; de eerste hattrick van Jop; er werd regelmatig niet door het midden uitverdedigd, met dank aan Gwen. Een gedenkwaardige ochtend daar in Assen! Jammer dat de Chinees in Vries ermee is opgehouden.