Een overwinning zou subtopper JO15-1 wel weer eens goed smaken. Vandaag zou dat moeten kunnen, uit tegen Gomos. Op de ranglijst niet ver achter VAKO, maar onlangs ook verrassend gewonnen van hoogvlieger Actief. Coach Hondeveld kon Norg afreizen met een ruime selectie, dankzij twee broeders uit Tynaarlo die weer eens wilden bijspringen. Luuk Drenth na 2 weken blessureleed weer van de partij, maar vaste waarde Roderick Goedkoop ziek in bed. Op het ongebruikelijke tijdstip van 14:00 begonnen de rood-gelen tegen de zwart-gelen. Niet altijd makkelijk van elkaar te onderscheiden, maar een laat herfstzonnetje gaf wat extra licht en een paar graden temperatuurwinst op deze koude dag. VAKO liet de toeschouwers niet in de kou staan. Al direct in de eerste minuut kon Nanne-Jan Koopman een voorzet intikken: 0-1. Gomos kwam er niet aan te pas. In de eerste helft was de oudste van de broers Koopman het goudhaantje want met een geplaatst schot maakte hij de 0-2. Gomos kon er weinig tegenin brengen, al raakten ze nog wel een keer buitenkant paal. Maar dankzij de 0-3 door Rick Faber konden de mannen met een gerust hart aan de thee.

Luuk moest na rust met liesklachten op de bank blijven. Genoeg versterking achter de hand, dus geen personele problemen voor Hondeveld en zijn staf. Zelfs niet toen Karsten Koopman later ook met liesproblemen (besmettelijk?) naar de kant moest. De tweede helft was rommeliger en Gomos mocht zelfs de 1-3 maken na een uitglijertje van de Vriezer keeper. Maar Timon Horneman scoorde na een voor hem kenmerkende de slalom schitterend de 1-4. Het machteloze Gomos kon alleen maar hopen dat de score niet te veel zou oplopen. Maar toen kwam het meest memorabele moment van de middag, zo'n 5 minuten voor tijd. De bal kam uit een afgeslagen bal terug, randje 16. Robuuste linksback Axel was voor zijn doen ongewoon ver op vijandelijk gebied gekomen. De bal rolde zijn kant op. Het strafschopgebied was onoverzichtelijk vol en de keeper stond ver voor zijn goal. Over een seconde zou de bal Axel bereiken. In die seconde gebeurde veel. Axel berekende zijn kansen. Met landbouwkundig inzicht schatte hij de invloed van de grashoogte op de snelheid van de bal. Hij woog zijn kansen af. Hij zag het doel en hij zag de verre hoek. Toeschouwers hielden hun adem in. De hartslag van vader Henk steeg met 40 per minuut en zijn neusvleugels verwijdden zich. Daar kwam het moment dat Axel de bal met binnenkant voet raakte. Een boogballetje richting verre hoek, tergend lang onderweg. De wereld stond stil. Alles bewoog in slow-motion. Axel zag zijn leven als een film aan zich voorbij trekken. En daar dan het magische moment: de bal plofte aan de goede kant van de paal in het net. Het gejuich was tot in de verre omtrek te horen, 1-5!

De scheidsrechter leek even te laten doorspelen tot het donker was, maar na een dikke 40 minuten blies hij voor het eindsignaal. Een sterk JO15-1 deze middag en 3 dik verdiende punten mee naar Vries. Volgende week weer thuis te bewonderen tegen HFC '15!