De afgelopen weken waren pittig voor JO15-1. Drie keer onderuit in de beker. Maar jonge coach Stefan Hondeveld is niet iemand die snel in de war raakt. Mijn zijn ervaren staf Smidt en Gorter stuurde hij vandaag in Haren een gemotiveerde groep de wei in. De uitdrukking "de wei in" en de titel van dit stukje zijn meer wens dan werkelijkheid, want er werd weer eens op het vermaledijde kunstgras gespeeld. Meteen maar een positief punt er tegenover dan: we hadden vandaag versterking van twee jongens van SVT, die dankzij onze samenwerking geleend konden worden. Grote klasse dat deze jongens paraat stonden.

Onze mannen hadden geen last van het kunstgras. VV Haren werd in de eerste helft meteen in het nauw gedreven met veel druk. Er werd bij vlagen uitstekend gecombineerd. Het was een wonder dat het vrij lang 0-0 bleef, met levensgrote kansen aan VAKO-zijde. Daarom was er af en toe een angstig moment, als de kleine maar razend snelle rechtsbuiten van onze tegenstander werd gelanceerd. Gelukkig hadden wij in Harry Zeewuster een vlijmscherp vlaggende grens. Die zijn sprintkwaliteiten, kenmerkend voor zijn team VAKO4, hard nodig had langs de lijn.

Uiteindelijk viel de terechte 0-1 natuurlijk wel en maakten onze mannen voor rust nog de iets comfortabelere 0-2. Na de pauze was het spel wat rommeliger. Haren kreeg daardoor ook legio kansen, maar VAKO voerde toch de score verderop. De geleende jongens uit Tynaarlo bleken ook echt een versterking voor het team. Mooi ook dat Ruben Boer zijn goede spel bekroonde met een geweldige goal, waarmee het 0-4 werd. Na de 0-5 deed Haren wat terug. Een fraaie 1-5 en daarna via een dubieuze penalty 2-5. Die nog bijna werd gepakt door keeper Jonathan, die toch al een paar keer eerder met katachtige reflexen redding had gebracht. Met de 2-6 werden de verhoudingen in het veld nog even duidelijker. Mooie competitiestart voor JO15-1.


Volgende week het vervolg, thuis tegen Roden.