VAKO JO 13-1 verzamelde afgelopen zaterdag zo rond 11.00 op het parkeerterrein bij het zwembad. Iedereen op tijd, zo leek het, maar Ayatollah Alink schitterde door afwezigheid. Navraag door de andere roerganger G. van der (sambal)Bij, leerde al snel dat de Ayatollah de avond ervoor zich intensief had laten voorlichten over de gevaren van het Corona virus voor het Jeugdvoetbal. En wel zo intensief dat de ochtend sneller kwam dan verwacht. ’s Avonds een natte hals is ’s ochtends een droge bek’ , luidt het spreekwoord en dat straalde Ayatollah Alink ook wel uit toen hij uiteindelijk in Nieuw Roden uit de auto rolde. Ook in Nieuw-Roden ligt het vermaak gewoon op straat.

Gelukkig maar, want het was een kille schrale bedoening. De harde wind stond dwars op het veld en drukte zelf de haardos van de Ayatollah plat. VAKO speelde tegen het gepromoveerde, in de 3e klasse ongeslagen kampioen geworden JO 13-1 van Nieuw Roden. VAKO speelde tot voor kort in de 1e klasse, en probeert het nu in de 2e klasse. En dan direct zo’n tegenstander en een katerige trainer; Ga er maar aan staan.

Hoor ik daar de eerste doedelzakklanken van Scotland the Brave uit de schelklinkende boxen op het sportcomplex van Nieuw Roden? En zie ik daar in de verte een zeer intimiderend ogende groep(je) kiltloze bijna Schotten het veld oprennen, in eigengemaakte kleding, oorlogszuchtig schreeuwend naar de tegenstander? Arme jongens van VAKO; het loopt je dan al snel dun door de broek, kan ik u melden, ook namens de Ayatollah. Ik snap wel dat de geallieerden het 2e Battalion van de Royal Scottisch Fusiliers veel van het zware werk op lieten knappen, tijdens de slag bij Anzio. Bikkels zijn het. Als ze honger hebben bijten ze zo een schaap doormidden. Als je geluk hebt maken ze er eerst nog haggis van, maar bij echte honger of bloeddorst nemen ze daar de tijd niet voor. Maar ik draaf door,….

De wedstrijd vangt aan, en VAKO begint best aardig. Een veldoverwicht zonder uitgespeelde kansen, zeg maar. Echter individuele fouten leiden 2 doelpunten in, en halverwege de eerste helft kijken we tegen een 2-0 achterstand aan, en is het spelbeeld gezakt naar het niveau waarop de avond eindigde voor de trainer, stel ik mij zo voor. Het is echt niet om aan te gluren. Ponypark Slagharen zonder ponies. De oudejaarsconference van Martijn Koning. Bij onderwater-vingerhaken gebeurt meer. Misschien ben ik kritisch en snel verveeld, want gisteravond keken 3,2 miljoen Nederlanders naar Heel Holland Bakt (WAAROM??), maar wat was ik blij met het rustsignaal. Kort voor de rust scoort VAKO overigens de aansluitingstreffer uit een corner. Er wordt gescoord door Nanne, met de bips, hetgeen veelzeggend is voor de wedstrijd tot dat moment.

In de rust volgt een donderspeech waar de Schotten een puntje aan kunnen zuigen, hoor ik later van mijn zoon. De trainer, inmiddels opgeknapt en bijgetrokken, spoort zijn team aan: De voorjaarscompetitie bestaat uit 11 veldslagen die alle 11 gewonnen moeten worden, willen we kampioen worden. Failure is not an option!!

Onder hoogspanning begint de tweede helft. VAKO krijgt een penalty wegens hands in het strafschopgebied. Dirk-Daniel schiet hem binnen. 2-2. Nu wordt het spel ook wat beter. VAKO wint meer en meer duels en krijgt geloof in eigen kunnen. Door Nanne, een eigen goal en een goal van Mathis (mooie assist van Nanne) staat het op driekwart wedstrijd 2-5 voor VAKO. Ook het middenveld en de ‘jonkies’ gaan beter draaien. Het is nog geen kampioensvorm, maar er is een stijgende lijn zichtbaar. Keeper Twan foutloos, de backs die de binnenkant beginnen af te dekken, op linksbuiten een technicus die hier goed uit de voeten komt (een briljante switch van de trainer), kortom; lichtpuntjes. En dat is mooi, want het was vrij donker kan ik u melden, zo vlak voor de Kerst, in de ogen van schrijver dezes. De eindstand wordt 3-5.

Met de platte kampioenskar door het dorp in mei is leuker dan in december, denk ik. We liggen op koers. Het geeft bovendien wat meer tijd een leuk klassiek trekkertje te kopen en op te knappen, voor een ieder die dat leuk vindt. Massey Ferguson, Fordson, David Brown, Mccormick, keus genoeg. Alle VAKO spelers die in dit VAKO jubileumjaar kampioen worden, zijn natuurlijk voor de eeuwigheid opgenomen in de VAKO geschiedenis. Vergelijk het met Ronald Koeman, die Barcelona de eerste Europa Cup schonk. Ronald Koeman (en ook zijn vader, toen die nog leefde) hoefden daarna in de kantine van Camp Nou nooit meer te betalen. Ook niet voor een gehaktbal. Ben benieuwd hoe VAKO hier mee om gaat.

Marc Wijnen