Jaaaa eindelijk was het moment daar! De ouders van Dirk Daniel moeten rijden, zo stomd in de JO13-1 2018/2019 app groep! Dit was mijn kans. Vorige week ging het fout met alle chauffeurs uit naar Lycurgus maar nu was ik er als de kippen bij. “Wij stappen wel bij Marc in”, schreeuwde ik luidkeels voordat iemend me voor zou zijn.

De reden? Een kleine 180 paardekrachten, 4000cc aan cilinderinhoud en een gewicht van anderhalve ton schoon aan de haak! Bijna een evenaring van The Beast van de president of the United States of America! We hebben het hier over een Jeep Wrangler Unlimited, de droom van iedere kerel. Een jaar lang had ik hoodschuddend het gemopper van Petar aangehoord die vorig jaar de eer had liefst één uur heen en één uur terug naar een voetbalclub ergens diep in het Friese in dit monster te zitten. Maar Peer vond het niks. "Een lawaai- en rammel bak"' zo luidde zijn oordeel. Onvoorstelbaar. Ik mocht stlechts zeven minuten heen en zo'n acht minuten terug, want deze utiwedstrijd was naar Eelde, tegen Actief, maar we genoten van elke minuut. We inderdaad, want ook mijn zoon zat met zo'n 'Mastercard Onbetaalbaar Reclame' grijns op de achterbank. Ook hij begreep dat dit een uniek moment was om te koesteren voor de rest van je leven.

De zaterdag was al een succes maar werd nog mooier. Elftalleider Gerard van der Bij van de JO13-1 is met name voor de communicatie zoals hij zelf zegt en daar kunnen we er bij VAKO niet genoeg van hebben, zoals wij beiden op deze zaterdagmorgen onder het genot van een kopje koffie constateerden,zekers ook bij onze senioren op de zondag, vroeg mij of ik bereid was te vlaggen deze keer. Over het algemeen ben ik van mening dat met liefst een staf van drie personen er toch echt wel eentje vlaggen kan maar Gerard liet me met zijn best opgezette hondenogen face weten dat de aanhechtingen nog niet helemaal hersteld waren en dus het hanteren van de vlag nog geen optie was voor hem. Daarnaast was hij zoals gezegd ook meer van de communicatie en minder van het vlaggen. Oke, ik was om. Voor Gerard doen we dit en nee we hebben niet doorgevraagd naar de aanhechtingen.. 

Nog wat nakeuvelend over Playmobil, Kärcher en Barry de Beer die wat moeilijk matcht met een playmobil poppetje mochten we eindelijk los, want tussen het moment van vertrek in Vries en de daadwerkelijke aftrap zat een behoorlijke tijd. Met de geur van het vers gemaaide gras nog in de neus liepen we het hoofdved van Actief op. De geur kwam inderdaad van het andere veld :-( 

De eerste 30 minuten waren volgens het merendeel van de toeschouwers nait best.. Een enkeling daagelaten die we tevree was met het vertoonde VAKO spel maar dat had iets met verwachtiengen te maken begreep ik. Hoe dan ook: rust kansloos met 3-0 achter. Na de ranje, geschonken door de Golden Girls van Actief, een ander beeld. Het leek bijkans Frankrijk - Nederland van een paar dagen eerder, een wedstrijd met zulke verschillende gezichten. VAKO nu met durf en lef en voorut. Eerst nog een tegenvallertje met de 4-0 maar daarna showtime met Julius in een mooie hoofdrol. Eerst 4-1, daarna leek Actief op 4-1 te komen toen de onfortuinlijke NIek zijn eigen doelman passeerde en de bal hobbelend richting de doellijn rolde. Echter Niek is NIek en met een allerlaatste krachtinspanning werkte hij de bal uit de doelmond. Goal schreeuwde heel Acteif, geen goal was Bally Hawkeye van mening, en dat was de man op de vlag dus uiteraard volgde de scheids dit advies op. In de tegenstoot VAKO pijlsnel en Juul scoorde de 4-2 en toen even later diezelfde Juul bijna nog 4-3 maakte liep het rood-wit al bijna dun door de broek. Echter het publiek kon gerust ademhalen want het bleef 4-2 in Eelde. 

Na aflloop werd onze grensrechter toch nog ietwat belaagd met verveldende vragen en opmerkingen van enkele Eeldenaren. Jammer en toch een klein smetje op deze verder prachtige zaterdagochtend. Gelukkig stond Marc al klaar met de brullende Wrangler om steijgerend en met gierende banden het Eelder sportpark achter ons te laten... 

IMG 3157  IMG 3158 

IMG 3156