Na de ietwat geflatteerde maar overtuigende 7-1 zege op ACV, stond donderdagavond een inhaalwedstrijd tegen Smilde op het programma voor VAKO JO13-1. Eens kijken hoe coaches Steenbergen en Nuwolt de wat teleurstellende seizoenstart van hun eigen team, vlaggenschip zondag 1, zouden vertalen naar hun pupillen. Onze jeugdige hoop voor de toekomst. En dan is JO13 een interessante categorie: voor het eerst op groot veld en toch al veel "echt" voetbal zichtbaar. Nadat de storm die overdag woedde was gekalmeerd, ging VAKO meteen als een wervelwind van start. Dat leverde kansen maar geen goals op. Ouders en andere op deze lichtwedstrijd afgekomen toeschouwers zagen een behoorlijk goed spelend VAKO tegen een gelijkwaardig Smilde, waardoor de 1-1 ruststand niet raar was. Hooguit dat er gezien de kansen aan beide zijden meer goals op het scorebord hadden kunnen staan.

VAKO kwam na de ranja matig uit de startblokken. Een misverstandje achterin werd meteen afgestraft: 1-2. VAKO kreeg het vervolgens moeilijk. Veel verloren duels, balverlies, druk. Toch lukte het daar regelmatig onderuit te spelen, maar het leek alsof de bal er vandaag niet in wilde. De robuuste Smildense keeper gaf ook geen moment de indruk dat hij daar vandaag aan mee zou gaan werken. Halverwege de tweede helft keerde VAKO eigenhandig het tij.

Onvoorstelbaar knap hoe dit team de wedstrijd weer naar zich toe wist te trekken. Met veel passie en doordat het combineren weer ging lopen. De verdiende 2-2 was een steun in de rug. Toen de 3-2 ook viel, voelde iedereen dat de overwinning eraan zat te komen. De bevrijdende 4-2 maakte aan alle illusies van de rood-zwarten een eind. Eminence grise Jannes Hof floot niet veel later voor het eind en VAKO kon de complimenten van de toeschouwers tot zich nemen. Steenbergen en Nuwolt maakten zich ondertussen klaar om zich voor de training te voegen bij hun teamgenoten van zondag 1. Wie weet, is de inspiratie die ze mee konden nemen aanstaande zondag zichtbaar.