26 oktober 2019. Herfst. Het waait hard op sportpark Fielliettaz Goedhart. Fri(e)s windje, zou mijn schoonmoeder zeggen. Er is iets anders dan anders. Omineus. Wat is er aan de hand?

Met alle recente bestuurswisselingen valt niet te ontkennen dat er een nieuw equilibrium bij VAKO is ontstaan. In de verschillende kleine machtsvacua die dit oplevert, heeft de MO ploeg kans gezien haar positie te versterken. Het heeft wel wat van de situatie in Noord Syrië in 2016.
Al langere tijd denkt de junior-MO ploeg na over haar eigen identiteit, binnen en buiten VAKO, maar ook over strategische keuzes die gemaakt moeten worden, met name op het lokale geopolitieke vlak. Want als destijds rond 1980 geen grond was afgestaan aan Are You Ready en de wietbaan, was het VAKO complex nu compacter geweest, en hoefde de MO ploeg niet zover te lopen, en had het ook niet zoveel reparatiewerk. In de toekomst moeten dit soort blunders worden voorkomen. Dit is mannen als Jan, Eelco, Rico en Fokko (to name a few) wel toevertrouwd.


Als onderdeel van haar nieuwe positionering, heeft de M.O. ploeg zich een lijflied aangemeten, wat ze aan het instuderen zijn. Gebaseerd op ‘Sollicitere’ van de Janse Bagge Band, oefent de M.O. ploeg wekelijks op het zelf geschreven: ‘Intimidere’. De volledige tekst volgt wellicht later nog een keer, op de VAKO site. Bedoeling is om tijdens de taptoe met dit nummer het hoofdveld op te gaan. Intimidere.


• MO ploeg oefent nieuw lijflied

Terug naar de reden van het omineuze sfeerbeeld op deze zaterdag. De MO ploeg heeft alle borgmoertjes van de reclameborden op het park, 3 slagjes los gedraaid van de ophangbeugels. Door de harde wind klapperen de borden. De bedoeling is natuurlijk om de VAKO tegenstanders van deze zaterdag te intimideren. Echter, rond 9.30 uur was vooralsnog alleen het bedienend personeel in de kantine enigszins geïntimideerd, waardoor, als gevolg van een struikelpartij, de keukenvloer glom van het frituurvet. Niettemin smaakte de koffie goed.


Op het programma stond de wedstrijd VAKO JO 11-2 tegen Gorecht JO 11-3. Een opponent van formaat. Trainers Sven (Kok) en Dennie (Smit) van VAKO JO 11-2 zijn representanten van het nieuwe trainerskeurkorps dat bij VAKO de fakkel moet gaan overnemen van bekende VAKO coryfeeën, zoals daar zijn Klaasje Abrahams en Hennie Jagt. Aangenomen mag worden dat zij niet nog eens 25+ jaar de VAKO jeugd ‘dragen’, alhoewel, de MO ploeg bekijkend, waarom niet? De essentie; het is een voorrecht om deze jongemannen, en er zijn er meer die met de VAKO jonge jeugd goed bezig zijn, aan het werk te zien. Het is het tegenovergestelde van de ‘Back tot the 90s’ party in Assen, waar ik enkele weken geleden was. Daar laafde ik mij aan The Outhere Brothers (Don’t stop moving baby wiggle wiggle), Alice Deejay (Better of alone), The Darkraver (?) en Klubbheads featuring dj Booziewoozie (One more try). Ook leuk, maar je zit niet naar de toekomst te kijken. Bij VAKO wel.

Op het veld staan nieuwe VAKO sterren die mannen waar met respect over wordt gesproken zoals Bjorn Tooren, Rene Doorten, Mike Baalmans etc. gaan overvleugelen (no offense). Ik noem een Gwen Brukker, Norah Poel, Julia Wijnen, Ruben Timmer, Rick Oomkens, Thije Noordhuis, Robin Tooren, Noud Bouwman, Kenan Alsamou, Jarno Stevens, Marco Brugge. De wedstrijd is een verademing. VAKO komt nog met 0-1 achter door een fout in het naaipatroon van de handschoenen van de keeper. Maar dan maakt VAKO gelijk, 1-1. Vlak voor de pauze, terwijl VAKO al in gedachten in de kleedkamer aan de ranja zit, scoort Gorecht op lafhartige wijze de 1-2. Het doet denken aan de start van de Yom Kippur oorlog in 1973. Op Grote Verzoendag, the day you least expect it, vallen Syrie en Egypte Israel binnen. Wat is het flauw om vlak voor de rust nog een goaltje te prikken!

Na de ranja is het VAKO wat de klok slaat. Het jeugdstadion wordt de Golan hoogvlakte. De centurion tanks op VAKO’s middenveld walsen over de Gorecht verdediging heen. Hier helpt geen T62 tank of prikkeldraad tegen. Huilend rennen tegenstanders weg of roepen om hun moeder. Maar het is te laat. VAKO toont geen mededogen. De MO ploeg zal trots zijn op dit jeugdteam van VAKO. Intimidere!

De eindstand wordt 5-4, waarbij het 4e doelpunt van Gorecht een ‘Team SNAFU’ doelpuntje is. Had niet gehoeven, maar het maakt niet uit. Vol vertrouwen kijkt dit team naar de toekomst, met dank aan de MO ploeg, for inspiration.


Marc Wijnen