Voor SVT/VAKO JO15-2 stond zaterdag de wedstrijd tegen Harkstede JO15-1 op het programma. Maximaal 6 begeleiders, minimaal gebruik van de kleedkamers, ranja in de dugout en niet in de kleedkamer, en als klap op de vuurpijl moest Marc Hingstman bij het inspelen een bal zo hard mogelijk in het kruis schieten. Hij koos daarvoor niet 1 van de 2 kruisingen van de goal, maar het kruis van Twan. Vol van pijn en ongeloof kronkelde Twan enkele minuten over het gras. Een interessante manier van inspelen. Alles om het Corona virus in te dammen. En inderdaad zagen we bij de landelijke besmettingscijfers van zondag voor het eerst weer een daling. Deze maatregelen leveren dus een positieve bijdrage. Dank aan Twan en Marc.

Harkstede 15-1 is de fiere koploper in de competitie en wij reisden dus met meervoudige angstgevoelens af naar het in de buitenring van het aardbevingsgebied gelegen forensendorp. Zouden wij, letterlijk en/of figuurlijk, in een sinkhole belanden?

De wedstrijd begint. Geen gekke kuilen of gaten in het veld, zo op het eerste oog, dus de bodemdaling gaat hier waarschijnlijk gelijkmatig. De eerste 10 minuten gaan gelijk op. Doordat de tegenstander niet heel vroeg druk zet, komen we aan opbouwen toe. Langzamerhand krijgt Harkstede een overwicht. Twan keept een bere-partij maar trekt wel wat met zijn been. Zijn uittrappen zijn van hoog niveau, wederom letterlijk en figuurlijk. Het waait vrij hard en de eerste helft hebben we de wind tegen. Slagregens ontnemen, in combinatie met de damp van de mondkapjes, de brildragers het zicht. Harkstede schiet misschien/waarschijnlijk de 1-0 binnen, halverwege de eerste helft. Nog niets aan de hand.

Op een voor het moraal dodelijk moment, namelijk 3 seconden voor de rust (dus niet 2 of 4) valt de 2-0, zomaar uit de lucht. WTF, dat was niet nodig. Balverlies op het middenveld, te langzaam in de omschakeling,…. Zonde. Dit soort goals krijgen we te gemakkelijk tegen. 

Conditioneel zijn we aan elkaar gewaagd. De 2e helft hebben we de wind mee. Kort na de rust, vanaf de aftrap, wederom een knullige goal tegen. 3-0. Gaan we de tweede helft weer afgeschminkt worden zoals al eerder is gebeurd? Zij zijn koploper, dus het zou zo maar kunnen.

Op een mooi balletje van Roy D scoort Dirk-Daniël met een afgemeten schuiver in de lange hoek de 3-1. We blijven knokken. Corner tegen. In een ultieme poging verder onheil af te wenden probeert Aljan op de doellijn een kopbal te keren. Mede daardoor kan Twan er net niet bij. Het is ook nog eens een flut-kopbal. Niettemin valt de bal over Aljan en Twan heen in de goal. De Mounties 2.0. Over geluk hebben ze bij Harkstede niet te klagen. 4-1 dus.
Maar we staan verdedigend best goed. Jesse en Lars gaan elke wedstrijd elkaar wat beter aanvoelen, en knokken voor elke bal. De backs Jesper Koops en Bas Stoel bijten zich vast in hun tegenstanders.

Nanne heeft met zijn jarige vader afgesproken dat, als Nanne scoort, hij voor zijn verjaardag een tattoo van Tweetie krijgt, op zijn voorhoofd. (Of haal ik nou de afspraken tussen Nanne en zijn vader en die tussen Cyril Abiteboul en Daniel Ricciardo door elkaar?)

Nanne scoort kort achter elkaar 2 keer, eerst de 4-2 en daarna de 4-3. (Niet andersom, dat kan niet. Je kunt niet eerst de 4-3 scoren, en daarna de 4-2) Beide mooie schoten. 2x Tweetie. We zien het binnenkort wel. Respect. Het team zet alles op alles om een verlenging af te dwingen, maar de 4-4 wil maar niet vallen.

Niettemin verlaten we met een goed gevoel dit sportcomplex. Een goede wedstrijd gespeeld, leuk ook om naar te kijken voor de weinige maar gelukkige toeschouwers, die later kunnen zeggen, op een verjaardagsfeestje of zo; “Weet je nog de 4-3 tegen Harkstede, een week voordat heel Harkstede in een sinkhole verdween?” Dat was een wedstrijd! En denk niet wat een dom verhaal, dat kan helemaal niet, want het kan wel degelijk. Op 1 december 1965, verzwolg een sinkhole een complete boorinstallatie bij ‘t Haantje nabij Sleen. Google maar eens. We mogen van geluk spreken dat we ongeschonden Harkstede hebben verlaten!

Liever een kleine, gelijkvloerse nederlaag dan een overwinning maar weggezogen in de Groninger klei.