In de nazomer van 1957 trad een voetballer met een bijzonder referentiekader aan bij VAKO. Hij, Jan Wiechers, was een jaartje teamgenoot geweest van een speler van het Nederlands elftal. Die international was Rinus Michels, die later wereldberoemd werd als trainer-coach. Eerst bij Ajax en later ook als bondscoach van het Nederlands elftal. De (levens)wegen van Jan Wiechers en Rinus Michels kwamen in 1953 samen in Hooghalen, waar de School voor Militaire Lichamelijke Opvoeding, kortweg SMLO genaamd, wss gevestigd. Wiechers, toen nog Muntendammer, als dienstplichtig soldaat en de Amsterdammer Michels als vaandrig, zeg maar beginnend officier.

Dat verschil in rang wilde Rinus Michels weten ook. In zijn met de hand geschreven memoires tekende Jan Wiechers dit op:  "Vaandrig Michels werd bij de eerste kennismaking door majoor Rijkens als een voor ons welbekende Nederlands elftalspeler genoemd. Ik heb Michels ervaren als een persoon met twee gezichten:

  1. a) Als een echte strakke militair.
  2. b) Als een joviaal en vrolijke man in zijn vrije tijd, vooral na de zwemlessen onder de douche."

De inmiddels 88--jarige VAKO-veteraan kan het zich nog allemaal haarscherp voor de geest halen. "Hij was iemand die van uit zijn functie op zijn strepen stond. Zonder aanziens des persoons eiste hij van ons onvoorwaardelijke toewijding en inzet. Zo niet, dan kon hij flink tekeer gaan. Hij wierp zich toen al op als een echte leider die discipline hoog in het vaandel had. Maar als je 's avonds bij hem op zijn kamer aanklopte, was het een hele vriendelijke man. Vol met humor ook. Daar moest ik altijd weer aan denken toen hij zo succesvol werd als voetbaltrainer. Het is in zijn werk een man die er alles, maar dan ook alles uit wil persen."

20210124 JanWiechers

Jan Wiechers, gehurkt achter de voorste vier, poseert met het noordelijk militair elftal voor een wedstrijd tegen Musselkanaal op Koninginnedag 1953. Geheel rechts staat Rinus Michels en derde van rechts GVAV-legende Abel Alting.

Rinus Michels was in Hooghalen ook de man die het Noordelijk Militair elftal aanvoerde, dat destijds veel gevraagd werd om lokale festiviteiten op te luisteren. In dat team trok Michels nadrukkelijk de kar, ook met het selecteren van spelers. Jan Wiechers van Muntendam behoorde tot zijn uitverkorenen, net als Abel Alting die toen nog als amateur bij GVAV speelde, maar een jaar later semiprof werd. Wiechers: "Dat waren bijzondere expedities. We gingen altijd in zo'n legertruck naar die wedstrijden toe. Zaten we achterin op van die harde banken. Zo gingen we ook naar de zwemlessen in het Groninger Helperbad. En dan werd er door de militairen van buiten het Noorden, als we over de oude weg via Assen, Vries, Glimmen en Haren reden, altijd vol verbazing gekeken naar de prachtige omgeving."

Dat Jan Wiechers nog eens in een van die plaatsen, Vries dus, zou komen te  werken, wonen en voetballen, stond toen nog slechts in de sterren geschreven. Maar niet voor lang. Na zijn diensttijd kreeg hij als afgestudeerd PBNA'er bouwkunde een baan bij gemeentewerken in Eelde. Actief werd zijn nieuwe voetbalclub. Totdat hij daar 'ontdekt' werd door twee bestuursleden van VAKO. Het bleken ook nog hoge gemeenteambtenaren te zijn. Wiechers: "Ze maaken mij attent op een baan als opzichter/tekenaar bij gemeentewerken in Vries. Ze tipten mij te solliciteren. Dat deed ik, want ik zou er op vooruit gaan. Ondertussen hadden die twee heren burgemeester Fielliettaz Goethart ingelicht. Die had een (zeer) warm hart voor VAKO en kon wel goede voetballers gebruiken bij de gemeente. Zo moet het ongeveer zijn gegaan, want die baan kreeg ik dus na dat gesprek. Terwijl er ook nog met twee andere sollicitanten was gesproken."

Jan Wiechers was niet de enige die zo door Fielliettaz Goethart aan VAKO werd geholpen. Eenmaal in Vries werd ene Herman Teering zijn buurman. Wiechers: "Dat ging net zo als het met mij was gegaan. Ook Herman kreeg een baan bij gemeentewerken aangeboden als hij voor VAKO zou gaan spelen. Hij was echt een goede voetballer, kwam uit Enschede."

Hoe dan ook, VAKO voer er wel bij. Ook al omdat het met Jan Koops, Jan Stoker, Harm Bonder en Ate Brink spelers had die ook een aardig balletje konden trappen. De club promoveerde in 1957  naar de tweede klasse, toen nog het op één na hoogste amateurniveau in Nederland. Een wedstrijd tegen Achilles was goed voor 2000 toeschouwers. Dat was toch wel bijzonder voor een club die nog geen 30 jaar bestond. Lang duurde die pret overigens niet, want degradatie bleek na twee seizoenen onontkoombaar. Geen reden voor Jan Wiechers nog eens te verkassen. Hij zette zich zeker nog acht jaar in voor VAKO 1 en is ook Vries, tot op de dag van vandaag, altijd trouw gebleven.

Dick Heuvelman