VAKO telt weer mee in zaalvoetballand en hoe, wij schrijven deze zaterdag 2 februari. Een dag waar helden opstaan en legendes worden geboren, een episch avontuur die decennia zal wedergalmen als 1 van de succesvolste ooit in de sagen der VAKO geschiedenis.

Een select groepje dappere talenten, de elite van de elite verrasde vriend, vijand, menig scout op de tribune maar vooral zichzelf op dit prestigieuze toernooi. Het was al een eer om te mogen aantreden aangezien het toernooi een invite only is, waar de organisatie alleen maar selecteerd op top teams. De mannen en 1 dame mochten aantreden in tenue's van trotse sponsor Tamminga administraties in een loodzware poule, waar vooraf gehoopt werd op een puntje ontvouwde zich zowaar een schouwspel dat zelfs de goden niet hadden kunnen voorzien.

Waar in de 1e wedstrijd tegen de oud internationals van team de rink, de voetbalmachine aan vako kant nog wat haperde werd er wel verrasend met 2-1 gewonnen. Gesterkt door dit totaal onverwachte succes stegen de spelers nog meer als anders boven zichzelf uit. In de wedstrijd daarna werdt csvh het slachtoffer van het onwaarschijnlijke tiki takka voetbal van vako 4-0. Waarna het zeer hoog aangeschreven Marum dacht door full press te spelen een antwoord te hebben op wat in de wandelgangen rondging, "het sensatie team van mischien wel de eeuw" liepen hopeloos stuk op een solide verdediging en een uiterst bekwame keeper. Plan mislukt hopeloos weggecounterd 7-0 wederom een titelkandidaat maar huis.

 

VAKO op dit moment al zeker van de finale reste alleen nog zwakke broeder Actief, al krachten sparend een keurige 4-0. Dan de finale, maar dan ook echt een finale. Be Quick was de tegenstander en een zeer waardige mix van prof's, oud prof's en een aantal semi prof's. (type spelers waarvan de verslaggever maar al te graag nog een handtekening van kreeg) vanaf de aftrap was het al een sensatie, een baltempo onwaarschijnlijk, oogstrelende acties van beide kanten, duels op het randje en meermaals er ook overheen strijd, passie, beleving een volgepakte tribune. De atmosfeer was voelbaar dik gespekt met spanning, de oeh's en aahh's waren niet aan te slepen, emoties vloeiden in elkaar over, alom lof over hoe vako zich tentoonstelde, alom lof voor de Lieke Martens van VAKO, Marjanne van Wijk die haar mannetje stond tussen de kerels in deze zinderende finale, waar de klok langzaam wegtikte naar nul, waar de strijd heftiger en heftiger. Juist de laatste minuut die bijna een levenlang duurde, waarin de keeper die weergaloos was, de verdediging meer dan legendarisch en de aanval barça achtig, leek VAKO even te kraken Be Quick rook bloed. Maar daar in eens was daar die wonderschone goal, door een speler met een even zo wonderschone bijnaam. Na een verschrikkelijke poeier die werd gekraakt was het Tijs "tjeu la ling" Berends die hem nonchalant voorbij de keeper schoof. De zaal ontplofte zintuigen waren overbelast, VAKO wint de finale. Een team waar niemand van te voren rekening mee had gehouden, en niet met geluk maar ook overtuigend met subliem voetbal. Ik ga u alvast een vraag stellen waar de reporter het antwoord al weet, waar was u op zaterdag 2 februari. Waarschijnlijk op de verkeerde plek, want wat heeft u een ultieme ervaring gemist.