Beste VAKO-leden,

Vanuit mijn raam kijk ik naar ons sportpark en zie lege velden. De belangrijkste bijzaak in het leven staat stil: geen voetbal. Op dit moment gaat het natuurlijk eerst om onze gezondheid en de economische zekerheid. Pas daarna komt een luxeprobleem om de hoek kijken, zoals niet kunnen voetballen of niet naar voetbal kunnen kijken.

Het is mooi om te zien dat ondanks, of is het dankzij, de onzekerheid van het moment, er ineens saamhorigheid ontstaat. Dat mensen elkaar willen helpen en dat we andere creatieve manieren vinden om samen te werken. Ik vind het dan ook moeilijk om te zien dat juist nu, een moment waarop ook een vereniging veel plezier en sociale verbinding kan bieden, VAKO niet actief is zoals juist ook een vereniging actief kan zijn. Want we kunnen niet samenkomen, elkaar niet opzoeken, moeten met een boog van 1,5 meter om elkaar heen lopen! Allerlei evenementen zijn afgelast en zijn de komende tijd onzeker. Het is nog maar de vraag of en hoe de lopende competitie weer wordt hervat. Hoe kunnen we dan toch in contact blijven?

Bestuur en Jeugdcommissie denken na over hoe we via digitale kanalen leuke dingen kunnen delen met de leden. Een voetbalquiz is geopperd en sportieve challenges. En natuurlijk andere ideeën zijn welkom, want VAKO zijn we samen.

Het VAKO-gevoel blijft. We verheugen ons allemaal op het moment dat we weer kunnen voetballen of langs de lijn kunnen staan. Dat wat altijd zo vanzelfsprekend leek en nu niet mogelijk is, krijgen we weer terug. Misschien duurt het maanden, maar het komt terug, dat weet ik zeker, net zoals we ons 90-jarig bestaan zullen vieren!

Als je kunt, blijf zelf voetballen. Al is het maar op drie vierkante meter tuin of in je slaapkamer. Zorg voor jezelf en elkaar én blijf je verheugen op het moment dat we weer gaan starten. Het voetbal en onze vereniging blijven ons altijd verbinden.

Hopelijk tot gauw!

Stef Drenth, voorzitter

20200320 raamstef 1000