VAKO bereikte het droevige bericht dat Nico Altena is overleden na een langdurige ziekte.  Nico was jarenlang actief binnen onze club. Als keeper van VAKO zaterdag, als jeugdleider/trainer, als scheidsrechter en als clubfotograaf. Nico was ook Lid van Verdienste bij VAKO. 

Nico heeft tot voor kort altijd nog mee gespeeld. De laatste jaren als keeper van VAKO 3 zaterdag en het 45-plusteam 7x7. Woensdagavond trainen met de oudjes van VAKO 3 zat. en daarna de kantine in. Het was vaste prik. Ook in de laatste fase van zijn ziekte, probeerde Nico er woensdagsavonds bij te zijn. Een van de laatste trainingen afgelopen seizoen stond hij nog op doel en stuurde met zijn kenmerkende luide stem de spelers voor hem aan.

Nico was ook betrokken bij de jeugd. De meeste jeugdspelers kennen hem als onverbiddelijke scheidsrechter, waar hij onder meer met zijn stem de wedstrijden leidde. Dat boezemde zoveel ontzag in dat spelers niet al te veel tegenspraak hadden. Nico floot ook regelmatig bij de senioren als er een scheidsrechter nodig was. 

Nico werd enkele jaren geleden ziek. Hij werd aan zijn maag en milt geopereerd. Het leek de goede kant op te gaan, maar toch stak de kanker vorig jaar weer de kop op. Nico wist dat hij niet beter werd en de laatste tijd volgde hij chemokuren om de ziekte te verlichten. Nico draaide er niet omheen en  praatte altijd openlijk over zijn ziekte en hoe het ging.  

Nico Altena was zeer betrokken bij VAKO. Niet alleen als speler of scheidsrechter. Hij roerde zich in de discussie over de keuze voor prestatieteams op zaterdag of zondag en was vaste gast op de ledenvergadering. De laatste ledenvergadering in september vorig jaar deelde Nico een klein flesje jenever en een zakje nootjes uit aan de bestuursleden om vervolgens een bod uit te brengen op de stamtafel in de oude kantine.

Nico’s had fotograferen als hobby. Niet alleen voor de website Vries.nu, ook voor VAKO maakte hij veel foto’s. Zo was hij hoffotograaf voor de Presentatiegids.  

VAKO zal Nico Altena missen. Geen luid stemgeluid meer op het trainingsveld en in de kantine, niet meer de lange dunne scheidsrechter die roept ‘Kommaarrr, doorgaaaaannn”, geen foto’s meer van wedstrijden. 

We wensen Els en de kinderen Anne en Thomas veel sterkte met het verlies van deze op en top VAKO man.